برای به دست آوردن توزیع سرعت گروه امواج لاو در شمال غرب ایران و نواحی اطراف آن در دوره های تناوب 7، 10، 20 و 25 ثانیه، از شکل موج 241 زلزله محلی و منطقه ای در توموگرافی سرعت گروه منحنی پاشش امواج لاو استفاده شد. نتایج این بررسی نشان می دهد ساختار پوسته در حوضه خزرجنوبی و ناحیه فروافتاده کورا تقریباً یکسان است اما با پوسته شمال غرب ایران تفاوت چشمگیری دارد. ناهنجاری های کم سرعت در دوره های تناوب کمتر از 10 ثانیه، در رسوبات ضخیم و کم سرعت حوضه خزرجنوبی مشاهده شد. در دوره های تناوب کمتر از 25 ثانیه، برای Aمجموعه به هم پیوسته شرق آناتولی@ که فعالیت های آتشفشانی بسیار بیشتری نسبت به سایر مناطق دارد، سرعت کمتری نسبت به دیگر مناطق مطالعه شده به دست آمد. نتایج نشان می دهد که ساختار پوسته در سه ناحیه تکتونیکی اصلی رشته کوه­ های زاگرس با یکدیگر متفاوت است. در دوره های تناوب کمتر از 25 ثانیه، پوسته بالایی خرد شده و فعال Aزاگرس رورانده و چین خورده@-که همراه با گسل های معکوس و رورانده فعال و کم عمق و نرخ لرزه­ خیزی زیاد در این ناحیه است-به صورت یک بی هنجاری کم­ سرعت مشاهده می­ شود که مرزی واضح با بی هنجاری پُرسرعت در ناحیه Aسنندج-سیرجان@ دارد. نتایج این تحقیق نشان می دهد ساختار پوسته در شمال غرب ایران تقریباً یکنواخت و با کمترین تغییرات است و با ساختار پوسته در نواحی حوضه خزرجنوبی، شرق ترکیه و کوه های زاگرس کاملاً متفاوت است

یکی از موضوعات موردعلاقه مهندسان ژیوتکنیک و ژیوفیزیک، استفاده از روش امواج سطحی در شناسایی لایه های زیرسطحی زمین می باشد. در محیطی که به صورت عمودی ناهمگن می باشد، سرعت فازی امواج سطحی تابعی از فرکانس می باشد. نمودار فرکانس در برابر سرعت فازی، منحنی پراکندگی نامیده می شود که این منحنی تابعی از سرعت موج برشی، سرعت موج فشاری، چگالی و ضخامت هرکدام از لایه های زمین می باشد. در این مقاله، مدل سازی محیط خاک با لایه بندی افقی در نرم افزار اجزا محدود (آباکوس) ارایه گردیده و پاسخ لرزه ای محیط های خاک با لایه های افقی شبیه سازی شده است. با توجه به تفاوت در مشخصات لایه بندی محیط، مدل ها را به دو نوع اصلی تقسیم می نماییم: مشخصات لایه ها با عمق افزایش می یابد (لایه ها از بالا به پایین سخت تر می شوند) و مشخصات لایه ها با عمق کاهش و افزایش می یابد (لایه ای ضعیف در بین دو لایه قوی تر قرار گرفته باشد). در این مدل ها، برای ایجاد امواج سطحی از منبع ضربه فعال استفاده گردید و برای مرزهای مدل نیز، از روش لایه های جاذب با میرایی افزایشی استفاده شد (بدین ترتیب، از ورود امواج برگشتی از مرزها به داخل مدل جلوگیری شد). پس از اتمام مدل سازی، داده های لرزه ای توسط ژیوفون ها ثبت گردید و منحنی پراکندگی داده های برداشت شده با استفاده از روش انتقال فرکانس-عددموج محاسبه گردید. سپس، تاثیر فواصل مختلف ژیوفون ها در منحنی پراکندگی موردبررسی قرار گرفت. نتایج به دست آمده نشان دادند که با استفاده از منحنی پراکندگی و سرعت فازی در فرکانس های بالا می توان ضخامت لایه سطحی را محاسبه نمود. همچنین، سرعت فازی در فرکانس های بالا متناسب با سرعت فازی لایه سطحی می باشد. در صورت وجود لایه سست تر در بین لایه های سخت تر، منحنی پراکندگی دارای یک تقعر می باشد که باعث می شود در فرکانس های کم، منحنی پراکندگی به سمت سرعت لایه سست تر میل کند و سپس در فرکانس های بالاتر، به سرعت فازی لایه سطحی مجانب شود. شیب منحنی پراکندگی در فرکانس های پایین نشان دهنده حضور لایه های با سرعت های مختلف می باشد و هرچه شیب تندتر و به قایم نزدیک تر باشد، تعداد لایه های کمتری در محیط وجود دارد. برای محیط هایی که سختی شان از لایه های سطحی به لایه های پایین تر افزایش می یابد، منحنی پراکندگی به سمت راست (فرکانس های بالاتر) انتقال پیدا می کند. در ادامه تاثیر فواصل مختلف ژیوفون ها بررسی گردید و ملاحظه شد که فاصله ژیوفن ها باید به مقدار کمتر از یک چهارم عمق لایه محدود شود تا از پرش منحنی پراکندگی به مدهای بالاتر جلوگیری گردد. بعلاوه، در صورت مشاهده پرش منحنی پراکندگی به مدهای بالاتر در فرکانس های بالا، می توان، داده های لرزه ای را با فاصله کمتر ژیوفون ها برداشت نمود و یا اینکه، منحنی پراکندگی را فقط در محدوده فرکانسی قبل از پرش به مد بالاتر موردبررسی قرار داد.

سابقه و هدف: مواد آلی سبب بهبود وضعیت فیزیکی خاک شده و با توجه به افزایش ظرفیت نگهداری آب در خاک، الگوی جذب آلاینده را تغییر داده و از آبشویی آن ها به آب های زیر زمینی جلوگیری به عمل می آورد. انتشارپذیری یکی از مهم ترین پارامترهای مورد استفاده در معادله جابجایی-انتشار است که مقدار آن می تواند تابع فاصله انتقال و همچنین ویژگی های محیط متخلخل باشد. هدف از این تحقیق بررسی روند آبشویی دلتامترین در ستون های خاک تحت تاثیر بیوچار بوده است و در طی این مطالعه منحنی رخنه و ضریب انتشار پذیری این آفتکش در ستون های عمودی خاک تعیین گردید. مواد و روش ها: این تحقیق در ستونهای خاک با ارتفاع 15 و 30 سانتی متری و در بازه ی زمانی 12، 23، 56 و 112روزه و شامل سطوح 5/1 و 3 درصد بیوچار گندم و تیمار شاهد بصورت طرح فاکتوریل بر پایه ی کاملا تصادفی اجرا گردید. غلظت مورد استفاده آفت کش دلتامترین 300 سی سی در هر هزار لیتر در هر هکتار بود. جهت تعیین غلظت باقی مانده فقط یک بار آفت کش با دوز توصیه شده به سطح پاشیده شد و سپس با توجه به سیکلهای آبیاری در نظر گرفته شده تغییرات آفت کش در طول زمان و در عمق های 15 و 30 سانتی متری ستون های خاک مورد مطالعه قرار گرفت. در این پژوهش از روش تحلیلی بریگهام برای بدست آوردن ضریب انتشار پذیری استفاده شد. تجزیه واریانس و مقایسه میانگین ها در تیمارهای مورد بررسی با استفاده از آزمون آماری LSD و با نرم افزار SAS 9. 4 انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که غلظت باقی مانده ی آفت کش در عمق صفر تا 15 سانتی متری تیمار های بیوچار 5/1 و 3 درصد وزنی نسبت به شاهد به ترتیب 26 و 43 درصد و در عمق 15 تا 30 سانتی متری به ترتیب 37 و 17 درصد کاهش یافته است. بر اساس نتایج حاصله جذب و تثبیت آفت کش در خاک بوسیله ی تیمار بیوچار 3 درصد وزنی بیشتر از سایر تیمار ها بوده است. در تیمار شاهد با افزایش عمق ضریب انتشار پذیری کاهش یافت، در تیمار اصلاح شده با بیوچار 5/1 درصد با افزایش طول نمونه ضریب انتشار پذیری افزایش پیدا کرد و در تیمار بیوچار 3 درصد با افزایش طول نمونه ها ضریب انتشار پذیری کاهش چشمگیری یافت. ضریب انتشار پذیری دلتامترین در ستون های 15 سانتی متری برای تیمار های شاهد، بیوچار 5/1 درصد، بیوچار 3 درصد به ترتیب 37/5، 1، 59/3 سانتی متر و در ستون های 30 سانتی متری به ترتیب 91/3، 27/1، 92/0 سانتی متر بدست آمد. نتیجه گیری: تولید بیوچار بسیار راحت و مقرون به صرفه بوده و در محدود کردن حرکت و تثبیت آفت کش در خاک موفق بوده و با افزایش درصد وزنی آن در خاک می توان جذب آفت کش به سطح ویژه ی بیوچار ها را افزایش داد.

مقدمه: مرگ ناگهانی قلبی در بیماران همودیالیزی طی ساعات بعد از دیالیز زمانی که ضربان های زودرس بطنی اتفاق می افتد، شایع است. میزان پراکندگی فواصلQT  که نشانگر ناهمگونی در تحرک ناپذیری نواحی مختلف میوکارد است، به عنوان وسیله ای جهت شناسایی بیماران در خطر آریتمی وخیم و مرگ ناگهانی قلبی مورد استفاده قرار می گیرد. هدف این مطالعه تعیین اثر همودیالیز روی میزان پراکندگی فواصل (QTd) QT، پراکندگیQT اصلاح شده (QT cd) و ماکزیممQT  اصلاح شده(QTc max)  در بیماران تحت همودیالیز مزمن بود.روش کار: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، اطلاعات48  بیمار مبتلا به ESRF غیردیابتی ( 30مرد و 18زن) با متوسط سن (43±16) سال مورد بررسی قرار گرفت. الکتروکاردیوگرام 5-10 دقیقه قبل و بعد از دیالیز ثبت و همزمان سطح سدیم، کلسیم، فسفر، منیزیم و پتاسیم اندازه گیری شد. تعیین فواصلQT  از روی الکتروکاردیوگرام هایی که سه برابر بزرگتر شده بود، با استفاده از کالیپر صورت گرفت. طی همودیالیز بجز سدیم هپارین و کلرید سدیم ایزوتونیک و هیپرتونیک داروی دیگری مصرف نشد و داروهای مصرفی بیماران شامل داروهای دیژیتال، پایین آورنده فشار خون و بتابلوکرها، تغییر داده نشد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج نشان می دهد که QTcMax از434±12.88 ms  قبل از دیالیز به 443±21.33ms بعد از دیالیز افزایش یافته است (P<0.001). همچنین میزانQTd  وQTcd  به ترتیب نشان دهنده افزایشی از55.87±7.53ms  و 61.18±7.43ms  قبل از دیالیز به 68.79±1032ms 61.27±9.09ms بعد از دیالیز بود (P<0.001). %33.33 بیماران قبل و %47.90 بعد از دیالیز دارای QTc max بالای440ms  بودند.نتیجه گیری: همودیالیز باعث افزایش شاخص های الکتروکاردیوگرافیک(QTcMax, QTcd, QTd)  در بیماران با نارسایی کلیه می شود و می توان گفت ناهمگونی در رپولاریزاسیون ناحیه ای بطنی طی دیالیز افزایش می یابد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: هایپوکسی شبانه یکی از عوامل قوی در بالا بردن احتمال مرگ و میر در بیماران دچار نارسایی مزمن قلبی (CHF) و با افزایش بروز آریتمی های بطنی و دهلیزی همراه است(QTD) QT DISPERSION معیاری برای بررسی عملکرد قلب است و افزایش آن نشان دهنده احتمال بروز آریتمی بطنی و مرگ ناگهانی است. با توجه به تناقضات درمورد تاثیر اکسیژن درمانی شبانه (NOT) و کاستی های تحقیقات قبلی در این مطالعه تاثیر اکسیژن درمانی شبانه (NOT) بر عملکرد الکتروفیزیولوژیک قلب و QTd در بیماران دچار CHF بررسی شد.روش بررسی: در تحقیق با طراحی کارآزمایی بالینی روی 54 بیمار دچار CHF (EF<40%) تحت NOT قرار گرفتند. قبل و پس از درمان، توسط الکتروکاردیوگرافی میزان QTd محاسبه شد. در نهایت مقدار QTd قبل و پس از درمان با استفاده از آزمون t زوجی مقایسه گردید.یافته ها: مقدار QTd قبل از اکسیژن درمانی، 56.3±18.2 msec و پس از اکسیژن درمانی، 46.3±17 msecبه دست آمد و مشاهده گردید که اختلاف در مقدار QTd در دو حالت اندازه گیری، از نظر آماری معنی دار است(p=0.001). نتیجه گیری: به نظر می رسد NOT در بیماران دچار CHF می تواند باعث کاهش مقدار QTd شود و در نتیجه می تواند احتمال بروز آریتمی های بطنی و مرگ ناگهانی را کمتر کند. البته مکانیسم های اثر این روش درمانی بدرستی مشخص نیست و برای شناخت آنها نیاز به انجام یک کارآزمایی بالینی کامل می باشد.